{"id":10829,"date":"2018-10-25T10:30:17","date_gmt":"2018-10-25T09:30:17","guid":{"rendered":"https:\/\/weblog.wur.nl\/studiekeuzekind\/?p=10829"},"modified":"2019-02-19T13:15:19","modified_gmt":"2019-02-19T12:15:19","slug":"studeren-met-een-ziekte","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/weblog.wur.nl\/studiekeuzekind\/studeren-met-een-ziekte\/","title":{"rendered":"Studeren met een ziekte of beperking, naar een inclusiever onderwijs"},"content":{"rendered":"

Niet alle studenten zijn hetzelfde, sommige studenten hebben extra ondersteuning nodig. Zo stelt de minister vandaag in haar rapport ‘naar een inclusiever onderwijs’. Er zijn studenten die studeren met een ziekte of beperking. Er zijn studenten die lijden onder studiestress. En studenten die een taak als mantelzorger hebben.<\/p>\n

\""<yoastmark\"<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

Extra ondersteuning<\/h2>\n

Sommige studenten hebben extra ondersteuning nodig, zo vindt ook de minister. In het rapport ‘naar een inclusiever onderwijs<\/a>‘ staan aanbevelingen om het studentenwelzijn te bevorderen. Het rapport deed me denken aan het verhaal van Est\u00e9e, u vindt het hieronder.\u00a0En aanvullend geef ik verwijzingen naar andere artikelen over dit onderwerp.<\/p>\n

Est\u00e9e Gerritsen vindt haar weg in de schooljungle<\/h2>\n

Een verhaal van Feike Klomp<\/p>\n

Van levenloos naar levenskracht <\/em>
\nDit is me toch een verhaal. Als vader van een zoon die nog zoekende is naar een passende studie of een baan, ontmoette ik onlangs Est\u00e9e Gerritsen (19) en haar moeder Anita de Waaijer. Est\u00e9e studeert op dit moment Pedagogiek aan de HAN in Nijmegen, en heeft inmiddels haar propedeuse<\/a> in de tas. So far, so good, maar wat heeft deze dappere studente al een weg afgelegd. Sterker, ze blijft een weg vol hindernissen tegenkomen. Waarom? Est\u00e9e kampt dagelijks met CP (Cerebrale Parese). Dat houdt in dat het aansturen van spieren erg moeilijk is en haar spieren aanspannen wanneer ze willen, spastisch dus. Samen met moeder Anita doet ze haar verhaal. <\/em><\/p>\n

Mijn beperking<\/h2>\n

\u201cIk ben geboren op 4 februari 1999. Mijn geboorte liep niet helemaal zoals gepland. Ik werd geboren met een Apgar score 0. Dit houdt in dat ik niet meer in leven was. Door middel van hartmassage en een spuit met atropine ben ik weer levend geworden. Mijn ouders kregen te horen dat als ik het zou redden ik hard gezegd een kasplantje zou zijn. Ik zou niet alleen in een rolstoel zitten maar ook helemaal niks kunnen. Mijn ouders vroegen zich af of dit zeker was. De artsen gaven aan dat dit een re\u00eble mogelijkheid was. Mijn ouders hebben mijn beperking altijd geaccepteerd, hoe ik ook zou worden. Maar als iets niet 100% zeker is kan het nog allemaal anders worden, dat was de insteek van mijn ouders. Ik heb door zuurstofgebrek een hersenbeschadiging opgelopen, genaamd CP. CP staat voor Cerebrale Parese.\u201d<\/em><\/p>\n

Basisschool en middelbare school<\/h2>\n

De hele familie pakt het leven op en zet de schouders eronder. Anita: \u201cEst\u00e9e heeft wel gewoon het basisonderwijs gevolgd. Maar lang niet alles ging van een leien dakje.\u201d Zo werd de dappere jonge vrouw gepest, en daar had ze moeite mee natuurlijk. Maar deze \u2018hindernissen\u2019 maakt Est\u00e9e alleen maar sterker. Est\u00e9e: \u201cAlles wat ik doe kost extra energie. Dus stel dat je de hele dag zou hinkelen, zo is het voor mij om te lopen.\u201d Na deze voor haar pittige periode, is het tijd voor het voortgezet onderwijs. \u201cDat had ook veel voeten in de aarde\u201d, verzucht Anita. ,,De keuze voor het niveau alleen al was een dingetje. De school zag meer in het vmbo, terwijl wij overtuigd waren van havo of meer. Er waren heel wat verhitte gesprekken. De school voerde onder als argument aan dat het vmbo beter aansloot op de \u2018beperking\u2019 van Est\u00e9e.\u201d<\/em><\/p>\n

Meer tijd nodig<\/h2>\n

Est\u00e9e vult haar moeder aan: \u201cDoor mijn CP ervaar ik een verwerkingsvertraging. Voor alles heb ik meer tijd nodig dan \u2018gewone\u2019 leerlingen of studenten.\u201d Ze gaat uiteindelijk voor de havo en slaagt. Want deze jonge vrouw krijg je niet zomaar klein. \u201cIk ben, ondanks de vele tegenslagen, zo blij dat ik het regulier onderwijs heb kunnen volgen.\u201d Anita glimlachend: \u201cWat een kanjer. Over elk examen deed ze zes uur. Ze kreeg extra tijd en schrijfhulp.\u201d<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Welke hulp kan de hogeschool of universiteit bieden?<\/h2>\n

Gedreven als Est\u00e9e is, bezoekt ze in havo 3 al open dagen voor een volgende studie. \u201cIk was benieuwd waar mijn interesses lagen. In havo 4 ging ik in gesprek bij de een Hogeschool, want ik wilde biologie gaan studeren.\u201d Maar ja, de praktijk blijkt toch weer weerbarstig. Anita: ,,Sommige scholen hebben moeite met \u2018uitzonderingen<\/a>\u2019. Cruciaal bij een schoolkeuze voor een kind met een beperking is dat de school snapt wat er speelt, en wat nodig is om de leerling of student te helpen. Als dat ontbreekt wordt het moeilijk.\u201d<\/em><\/p>\n

Para dressuuramazone<\/h2>\n

Est\u00e9e heeft meer in huis dan doorzettingskracht op school alleen. \u201cVanaf mijn zevende jaar reed ik voor de lol paard. Sowieso is paardrijden super om te doen. Bovendien oordelen paarden niet over mensen. Dat voel je.\u201d Op haar 16e<\/sup> wordt ze gescout. Sterker, haar talent als para dressuuramazone heeft inmiddels geleid tot een overvolle prijzenkast om u tegen te zeggen. Haar volgende uitdaging: de Paralympische Spelen in 2020 in Japan.<\/em><\/p>\n

Tussenjaar<\/h2>\n

We gaan terug naar school en studie. Est\u00e9e laat de vervolgstudie voor wat het is, ze neemt een tussenjaar<\/a>: \u201cIk richtte me op het paardrijden en liet alles even bezinken. Misschien had ik die rust ook wel even nodig. Al snel kwam pedagogiek als optie om de hoek kijken, vervolgt ze: \u201cVan nature ben ik een sociaal mens. Zit graag op de praatstoel en interesseer me voor anderen. Sterker, de studie Pedagogiek is het helemaal. Inmiddels zit ik in het tweede jaar en heb mijn propedeuse gehaald. Op dit moment loop ik twee dagen stage in het bijzonder onderwijs\u201d Anita: \u201cVoor haar studie is ook support nodig. Ze woont nog thuis en reist heen en weer van Duiven naar Nijmegen. Met een taxi.\u201d<\/em><\/p>\n

Plezier en talent ontwikkelen<\/h2>\n

Zelf verwoordt deze bijzondere jonge vrouw haar nog prille leven nog het meest treffend: \u201cEr zijn genoeg mensen die eigenlijk helemaal niet weten hoeveel ze in hun mars hebben, onder andere ik vroeger. Juist voor deze mensen is het geweldig om hun plezier en talent te ontdekken en te ontwikkelen. Het maakt me ontzettend blij om daar een steentje aan bij te dragen.\u201d Niet voor niets is Est\u00e9e<\/a> als spreekster te gast op scholen en ambassadrice van Stichting<\/a> Moving without Limits. Want dromen kunnen uitkomen, als je maar vecht, doorzet en de juiste mensen om je heen verzamelt. Feike Klomp<\/em><\/p>\n

\"financieel<\/p>\n

 <\/p>\n

Studeren met een ziekte, beperking of handicap<\/h2>\n

Op dit blog staan verschillende artikelen over studeren met een ziekte. Wilt u zich verdiepen in de speciale omstandigheden waar deze studenten mee te maken hebben? Dan kan ik u de volgende artikelen aanraden:<\/p>\n